Μνημεία & Μουσεία
Το πυργόσπιτο στον οικισμό του ναού της Παναγίας έχει ορθογώνια κάτοψη. Μεγάλο μέρος της ανωδομής του έχει καταπέσει και ως εκ τούτου ο αριθμός των ορόφων που διέθετε παραμένει υποθετικός.
Η Ακρόπολη της Καζάρμας βρίσκεται σε ύψωμα κοντά στο χωριό Αρκαδικό. Η θέση του κάστρου είναι σημαντική, γιατί αποτελούσε το κυριότερο πέρασμα από την αργολική πεδιάδα προς την περιοχή της Επιδαυρίας.
Ο θολωτός τάφος της Καζάρμας βρίσκεται στη νότια πλαγιά του ομώνυμου λόφου στην ενδοχώρα, ανατολικά της αργολικής πεδιάδας. Η στρατηγική θέση του τάφου κοντά στο μυκηναϊκό δρόμο που οδηγούσε στην ανατολική ακτή της Αργολίδας, η μνημειακή του κατασκευή και το επίπεδο πλούτου που αντιπροσωπεύουν τα πολύτιμα και εξωτικού χαρακτήρα κτερίσματα, παραπέμπουν σε μια τοπική, περιφερειακή ηγεμονία του 15ου αι. π.Χ.
Η Μυκηναϊκή γέφυρα της Καζάρμας αποτελεί τεχνικό έργο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και εντάσσεται στο οδικό δίκτυο της μυκηναϊκής Αργολίδας. Πρόκειται για λιθόκτιστη κατασκευή, η οποία εξυπηρετούσε τη διέλευση σε δύσβατο φυσικό περιβάλλον και συνδεόταν με την επικοινωνία μεταξύ μυκηναϊκών κέντρων και περιφερειακών οικισμών.
Η κατασκευή της βασίζεται στην εκφορική (ψευδοθολωτή) τεχνική, χαρακτηριστική της μυκηναϊκής μηχανικής, και αποτελεί σημαντικό τεκμήριο της οργανωμένης υποδομής και της τεχνολογικής εξέλιξης της περιόδου.
Η αρχοντική οχυρή τουρκική οικία της Κάντιας βρίσκεται στο κέντρο του μικρού ομώνυμου οικισμού. Το γεγονός ότι παρόμοιο αρχιτεκτονικό σχέδιο οχυρής οικίας απαντά και στο χωριό Πύργος Κορινθίας, θα μπορούσε να βοηθήσει στην χρονολόγησή του μεταξύ του τέλους του 17ου αι. και των αρχών της β΄ τουρκοκρατίας, δηλ. λίγο μετά το 1715.
Το προϊστορικό σπήλαιο στο Κεφαλάρι Άργους αποτελεί αρχαιολογική θέση με χρήση που ανάγεται κυρίως στη Νεολιθική περίοδο και ενδεχομένως συνεχίζεται κατά την Εποχή του Χαλκού. Η θέση του, κοντά σε φυσική πηγή, ευνόησε τη διαχρονική χρήση του ως χώρου εγκατάστασης και πιθανής λατρευτικής δραστηριότητας.
Το σπήλαιο εντάσσεται στο ευρύτερο δίκτυο προϊστορικών θέσεων της Αργολίδας και μαρτυρεί τη σημασία των φυσικών σπηλαίων στην οργάνωση της πρώιμης κατοίκησης και λατρείας στην περιοχή.
Ο οικισμός της Λέρνας, στη δυτική πλευρά του Αργολικού Κόλπου, στο σημερινό χωριό των Μύλων, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θέσεις των προϊστορικών χρόνων στην Ελλάδα. Η χρήση του χώρου για 5.000 χρόνια περίπου, από τη Νεολιθική μέχρι και τη Μυκηναϊκή εποχή (6 η -1 η χιλιετία π.Χ.) σχημάτισε με τα αλλεπάλληλα στρώματα κατοίκησης ένα χαμηλό τεχνητό λόφο.
Ο ναός του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου βρίσκεται λίγο πιο έξω από το Ναύπλιο, στο χαμηλό λόφο απέναντι από τον οικισμό των Λευκακίων. Είναι χτισμένος τα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος.
Η «Πυραμίδα» Λυγουριού είναι λιθόκτιστο μνημείο της Αργολίδας, πιθανώς αγροτικού ή αμυντικού χαρακτήρα, που χρονολογείται στην Ύστερη Κλασική–Ελληνιστική περίοδο (4ος–3ος αι. π.Χ.). Η λειτουργία της παραμένει υπό συζήτηση, ενώ εντάσσεται στο δίκτυο μικρών οχυρώσεων γύρω από το Ασκληπιείο Επιδαύρου.
Ο ναός βρίσκεται γύρω στα 300 μ. δυτικά του Λιγουριού, στην είσοδο του οικισμού. Ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό τύπο του απλού τετρακιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου, με κίονες και κιονόκρανα προερχόμενα από τις αρχαιότητες της περιοχής, στοιχείο που το συναντούμε σε πολλούς ναούς του Λιγουριού και της ευρύτερης περιοχής του.
Σε κεντρικό σημείο του οικισμού βρίσκεται η σημαντική βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα. Ο ναός ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό τύπο του απλού δικιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου με μία τρίπλευρή αψίδα εξέχουσα ανατολικά και νάρθηκα στα δυτικά. Μαΐστορας του ναού ήταν ο Θεοφύλακτος από την Κέα, που μας είναι γνωστός από σπάνια εγχάρακτη επίκληση στην εξωτερική πλευρά της βόρειας θύρας.
Ο ναός βρίσκεται νοτίως του δρόμου που οδηγεί προς τη Νέα Επίδαυρο και χρονολογείται στο β΄ μισό του 11ου ή στις αρχές του 12ου αι. Ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο του απλού δίστυλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρεις τρίπλευρες αψίδες στα ανατολικά.
Η Μονή Αγίου Μερκουρίου βρίσκεται γύρω στα 2,5 χλμ. νοτίως του Λιγουριού και λειτουργούσε μέχρι το 1833. Από τα κτίσματά της σώζονται το καθολικό και λιγοστά κατάλοιπα των κελλιών της. Το μικρό ισόγειο κτίσμα, βορειοδυτικά του καθολικού, είναι νεώτερο.
Με την ονομασία Παλιοκαστράκι είναι γνωστό το ύψωμα BA του χωριού Λύρκεια (Κάτω Μπέλεσι). Στις νότιες υπώρειες του λόφου διέρχεται η νέα εθνική οδός Κορίνθου –Τριπόλεως. Στην κορυφή του διατηρούνται κατάλοιπα ισχυρού τείχους με πύλες, μαρτυρία ότι πρόκειται για σημαντική οχυρωμένη θέση – αρχαία ακρόπολη των κλασικών χρόνων με θέα προς την κοιλάδα που διασχίζει ο Ίναχος ποταμός.