Μνημεία & Μουσεία

Πρόκειται για ξυλόστεγο ναό με δίρριχτη κεραμοσκεπή στέγη λίγα μέτρα βορειότερα των λειψάνων του ρωμαϊκού λουτρού. Πιθανότατα ο σημερινός ναός καλύπτει τμήμα παλαιότερου παλαιοχριστιανικού ναού ή σχετίζεται με τα αρχαιότερα λουτρά.

Κατά το β΄μισό του 6ου αιώνα μ.Χ. ιδρύθηκε στο Πύργουθι, στην κοιλάδα του Μπερμπατίου, μια αγροικία στην οποία ενσωματώθηκαν τα ερείπια ελληνιστικού πύργου που προϋπήρχε στη θέση αυτή. Ένας ληνός, ένα πιεστήριο καθώς και αποθηκευτικοί χώροι, που περιείχαν μεγάλους αμφορείς και πιθάρια, δείχνουν ότι ο μετασκευασμένος πύργος χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή και αποθήκευση κρασιού.

Ο ναός του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στον οικισμό της Πυργέλλας στα ανατολικά της πόλης του Άργους. Ο ναός ανήκει στην ομάδα ναών που ανεγέρθηκαν στην Αργολίδα στα τέλη του 17^ου ή τις αρχές του 18^ου αιώνα κατά τη διάρκεια της Β’ Ενετοκρατίας.

Η οχύρωση, σε ερειπιώδη κατάσταση, εντοπίζεται σε λόφο στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού Ρόμβη. Η διαμόρφωση της κάτοψης καθορίστηκε από τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά του λόφου. Αποτελείται από έναν εξωτερικό περίβολο και μια ακρόπολη. Εντός των τειχών σώζονται ερείπια μιας κινστέρνας, και ενός ναού στην κορυφή του λόφου.

Το 1913 ανασκάφηκε ένας θολωτός τάφος στη δυτική κλιτύ του λόφου του Προφήτη Ηλία, σε απόσταση 1 περίπου χιλιομέτρου από την ακρόπολη της Τίρυνθας.

Η Τίρυνθα κατοικήθηκε για πρώτη φορά στη Νεολιθική εποχή (7 ^η -4 ^η χιλιετία π.Χ.), όπως μαρτυρούν τα λιγοστά κεραμικά ευρήματα που προήλθαν από τα βαθύτερα αρχαιολογικά στρώματα, και παρέμεινε αδιάλειπτα σε χρήση μέχρι την εποχή που ιδρύθηκε η επιβλητική της οχύρωση.

Δύο χιλιόμετρα ανατολικά της Νέας Τίρυνθας και 5 περίπου χιλιόμετρα από την ακρόπολη της Τίρυνθας έχει εντοπισθεί ένα μοναδικό τεχνικό έργο της αρχαιότητας. Στο χώρο αυτό έχει κατασκευασθεί ένα τεράστιο ανάχωμα που έφερε επένδυση από ογκόλιθους στα όριά του -ορισμένοι ογκόλιθοι είναι σήμερα ορατοί- με στόχο την εκτροπή των ομβρίων του χειμάρρου του Μάνεσι που φαίνεται πως κατευθυνόταν προς την Τίρυνθα και προκαλούσε πλημμύρες ήδη από την Πρώιμη εποχή του Χαλκού (ΠΕΙΙ).

Στο δυτικό άκρο του κόλπου της Κοιλάδας, στη νοτιοανατολική Αργολίδα, στο σπήλαιο Φράγχθι, εντοπίστηκαν τα αρχαιότερα κατάλοιπα ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή της Ερμιονίδας, τα οποία χρονολογούνται στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο, στα 28000 π.Χ. περίπου. Για 13000 περίπου χρόνια το σπήλαιο κατοικήθηκε περιοδικά από μικρές ομάδες περαστικών κυνηγών, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο για το κυνήγι και τον τεμαχισμό του κρέατος μεγάλων ζώων, όπως άγριων αλόγων και ελαφιών.