Αρχαίος Πύργος, Φίχτιο

Το μνημείο διατηρείται σε εξαιρετικά καλή κατάσταση διατήρησης και σώζεται σε σημαντικό βαθμό έως το αρχικό του ύψος. Η πρώτη του αποτύπωση πραγματοποιήθηκε το 1811 από τον Otto Magnus von Stackelberg, ο οποίος δεν προέβη σε παρατηρήσεις σχετικά με τη χρονολόγηση ή τη λειτουργία του.

Η κατασκευή έχει προσανατολισμό ανατολής–δύσης και εξωτερικές διαστάσεις 11,5 × 11,0 μ., με διατηρούμενο ύψος 4,8 μ. στη νότια πλευρά και περίπου 2,7 μ. από το εσωτερικό κατώφλι της εισόδου. Η λιθοδομή είναι πολυγωνικού τύπου, με τεχνική συγκρίσιμη με εκείνη του λεγόμενου «Ελληνικού».

Εσωτερικά, ο χώρος διαρθρώνεται σε τέσσερα διαμερίσματα μέσω εγκάρσιων λιθόκτιστων τοίχων μεγάλης ισχύος. Η είσοδος εντοπίζεται στην ανατολική πλευρά και φέρει ανώφλι από ενιαία λίθινη πλάκα, ενώ η θύρα ανοίγει προς το εσωτερικό και διαθέτει κατασκευή για την υποδοχή δοκού ασφάλισης.

Η υδροδότηση/απορροή επιτυγχανόταν μέσω αγωγών εκροής (drain spouts), οι οποίοι εισέρχονται από τη βόρεια πλευρά και εξέρχονται μέσω του ανατολικού τοίχου. Η παροχή ύδατος θεωρείται πιθανό ότι προερχόταν από παρακείμενη φυσική πηγή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πλάκα στέψης των τοίχων, η οποία είναι οριζόντια και επίπεδη, κατασκευασμένη από μεγάλες πλάκες κροκαλοπαγούς λίθου. Η μορφή της δεν φαίνεται να εξυπηρετεί τη στήριξη στέγης, καθώς απουσιάζουν εμφανή ίχνη ή σημεία αγκύρωσης.

Ως προς τη λειτουργία, το μνημείο έχει αποδοθεί ερμηνευτικά ως «οχυρωματικός πύργος», με την υπόθεση ότι θα μπορούσε να εξυπηρετεί ανάγκες μικρής φρουράς. Ωστόσο, η απουσία ανοιγμάτων (θυρίδων ή παραθύρων) καθιστά τη συγκεκριμένη ερμηνεία προβληματική. Επιπλέον, η θέση του παρουσιάζει περιορισμένο οπτικό πεδίο, κυρίως προς ανατολάς και δυσμάς, αν και διατηρεί οπτική επαφή με τις Μυκήνες.

Ως προς τη χρονολόγηση, με βάση τα περιορισμένα ανασκαφικά δεδομένα, έχει προταθεί από τον Lord απόδοση στον 4ο αι. π.Χ., χωρίς ωστόσο η πρόταση αυτή να θεωρείται οριστικά τεκμηριωμένη.