Αρχαίος Πύργος (Blockhouse), Φίχτια
Το μνημείο διατηρείται σε εξαιρετικά καλή κατάσταση, καθώς σώζεται σε σημαντικό βαθμό έως το αρχικό του ύψος. Η πρώτη του αποτύπωση πραγματοποιήθηκε το 1811 από τον Otto Magnus von Stackelberg, ο οποίος δεν προέβη σε παρατηρήσεις σχετικά με τη χρονολόγηση ή τη λειτουργία του.
Η κατασκευή έχει προσανατολισμό ανατολής–δύσης και εξωτερικές διαστάσεις 11,5 × 11,0 μ., με διατηρούμενο ύψος 4,8 μ. στη νότια πλευρά και περίπου 2,7 μ. από το εσωτερικό κατώφλι της εισόδου. Η λιθοδομή είναι πολυγωνικού τύπου, συγκρίσιμη με εκείνη του μνημείου του Ελληνικού.
Εσωτερικά, ο χώρος διαρθρώνεται σε τέσσερα διαμερίσματα μέσω εγκάρσιων λιθόκτιστων τοίχων σημαντικής ισχύος. Η είσοδος εντοπίζεται στην ανατολική πλευρά, φέρει ανώφλι από ενιαία λίθινη πλάκα, ενώ η θύρα ανοίγει προς το εσωτερικό και διαθέτει πρόβλεψη για τη στερέωση δοκού ασφάλισης.
Η υδροδότηση εξασφαλιζόταν μέσω αγωγών απορροής (drain spouts), οι οποίοι εισέρχονται από τη βόρεια πλευρά και εξέρχονται μέσω του ανατολικού τοίχου, με την παροχή ύδατος να θεωρείται πιθανό ότι προερχόταν από γειτονική φυσική πηγή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η οριζόντια και επίπεδη πλάκα στέψης των τοίχων, κατασκευασμένη από μεγάλες πλάκες κροκαλοπαγούς λίθου, η οποία δεν φαίνεται να εξυπηρετεί στατική λειτουργία στέγης, καθώς δεν διαπιστώνονται αντίστοιχα σημεία αγκύρωσης ή στήριξης.
Ως προς τη λειτουργία, το μνημείο έχει ερμηνευθεί ως «οχυρωματικός πύργος», με την υπόθεση ότι θα μπορούσε να εξυπηρετεί ανάγκες μικρής φρουράς. Ωστόσο, η απουσία ανοιγμάτων (θυρίδων ή παραθύρων) και το περιορισμένο οπτικό πεδίο καθιστούν τη συγκεκριμένη ερμηνεία προβληματική. Η θέση του επιτρέπει κυρίως εποπτεία προς ανατολάς και δυσμάς, με οπτική επαφή προς τις Μυκήνες.
Ως προς τη χρονολόγηση, με βάση τα περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα, ο Lord προτείνει απόδοση στον 4ο αιώνα π.Χ., χωρίς ωστόσο η πρόταση αυτή να θεωρείται οριστικά τεκμηριωμένη.
