Skip to main content

THE ARCHAEOLOGICAL SITES AND MONUMENTS OF THE MUNICIPALITY OF ARGOS

The tour begins in Mycenae, with visits to the Archaeological Museum of Mycenae, the archaeological site of the Mycenae acropolis, and the Treasury of Atreus. It then goes on to the archaeological site of the Heraion of Argos and then to the city of Argos, starting with its museum—the Archaeological and Byzantine Museum of Arogolis. It is recommended that you visit the city and then go on to the ancient theatre and the wider archaeological site, which includes the following important monuments: the baths, Hadrian's Aqueduct - the Kritirion, the Roman Agora. The next stop is a visit to Aspida Hill, to the pre-historic (Meso-Helladic) settlement and the monuments of the temple of Apollo Deiradiotis and Athena Oxyderkis. The tour continues to Larissa Castle. The next stop is Kefalari, to see the Kefalari springs and the prehistoric cave, and then Elliniko and the 'Pyramid' of Elliniko. The tour ends with a visit to the Municipal District of Myloi, at the organised archaeological site of Lerna (House of Tiles + defensive wall), the Castle of Myloi (dirt road) and the Vasilopoulos Fort (dirt road).

 

Estimated time for the tour: 2 days.

(Note: The stated time for the suggested route is determined by the time spent in the organised archaeological sites included, depending on their opening times.)

 

Ο εκθεσιακός χώρος του μουσείου καταλαμβάνει περίπου το ένα τέταρτο του κτηρίου και αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα με τρεις αίθουσες. Στην είσοδο ο επισκέπτης συναντά τον θολωτό τάφο των Λεόντων και στη συνέχεια οδηγείται σε έναν μεγάλο προθάλαμο, όπου εκτίθενται μακέτα της ακρόπολης και πληροφορίες για τις Μυκήνες και τις ανασκαφές τους.

Η έκθεση οργανώνεται σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Η πρώτη αίθουσα παρουσιάζει την καθημερινή ζωή των Μυκηναίων και τα ευρήματα από τα διάφορα κτιριακά συγκροτήματα. Η δεύτερη είναι αφιερωμένη στα ταφικά έθιμα και περιλαμβάνει αντικείμενα από τους Ταφικούς Κύκλους Α και Β και από άλλους τάφους της περιοχής. Στην τρίτη αίθουσα παρουσιάζονται η χρήση του χώρου κατά τους ιστορικούς χρόνους και οι δραστηριότητες που ανέδειξαν τον μυκηναϊκό πολιτισμό.

Το μουσείο διαθέτει επίσης αποθήκες με σημαντικό αρχαιολογικό υλικό, εργαστήρια συντήρησης κεραμικών και μεταλλικών αντικειμένων, καθώς και χώρους γραφείων και βιβλιοθήκη για την υποστήριξη της επιστημονικής έρευνας.

Οι Μυκήνες θεωρούνται το βασίλειο του μυθικού βασιλιά Αγαμέμνονος και συνδέονται στενά με τα έπη του Ομήρου. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ιδρυτής της πόλης ήταν ο Περσέας, ενώ αργότερα βασίλεψε ο οίκος των Ατρειδών με κορυφαία μορφή τον Αγαμέμνονα.Η περιοχή κατοικείται από τη Νεολιθική εποχή (7η χιλιετία π.Χ.), αλλά η μεγάλη ακμή της σημειώθηκε κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (1350–1200 π.Χ.). Οι ηγεμόνες των Μυκηνών απέκτησαν πλούτο και ισχύ μέσω εκτεταμένων εμπορικών σχέσεων με τη Μεσόγειο.Κατά τον 14ο και 13ο αιώνα π.Χ. οικοδομήθηκαν τα ανάκτορα και τα περίφημα κυκλώπεια τείχη, ενώ δημιουργήθηκαν μνημεία όπως η Πύλη των Λεόντων και ο Θησαυρός του Ατρέα.Περί το 1200 π.Χ. η πόλη υπέστη σοβαρές καταστροφές και τελικά εγκαταλείφθηκε γύρω στο 1100 π.Χ. Στους ιστορικούς χρόνους οι Μυκήνες διατήρησαν τη φήμη τους χάρη στην παράδοση και τα ομηρικά έπη, αλλά έχασαν την πολιτική τους δύναμη. Το 468 π.Χ. κατακτήθηκαν από το Άργος.Το ενδιαφέρον για τον χώρο αναζωπυρώθηκε τον 19ο αιώνα, κυρίως με τις ανασκαφές του Ερρίκου Σλίμαν, που αποκάλυψε  τους βασιλικούς τάφους με τα σημαντικά ευρήματα. Οι ανασκαφές, η συντήρηση και η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου συνεχίζονται μέχρι σήμερα.Οι Μυκήνες αποτέλεσαν το ισχυρότερο ανακτορικό κέντρο της μυκηναϊκής Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της ελληνικής προϊστορίας, συνδυάζοντας ιστορική πραγματικότητα, αρχαιολογικό πλούτο και μυθολογική παράδοση.

Το Ηραίο, ιερό της θεάς Ήρας, της προστάτιδας θεάς της πόλης-κράτους του Άργους, ήταν το επίσημο θρησκευτικό του κέντρο, παρόλο που απείχε 8 χιλιόμετρα.

 

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Άργους στεγάζεται από τις αρχές τις δεκαετίας του 1960 σε κτηριακό συγκρότημα που αποτελείται από την ιστορική οικία του στρατηγού Δημητρίου Καλλέργη και ένα σύγχρονο κτήριο που προσαρτήθηκε σε αυτή, στη συμβολή των οδών Βασ. Όλγας και Καλλέργη.

Από το 2014 το Μουσείο παραμένει κλειστό για το κοινό, καθώς είναι σε εξέλιξη εργασίες κτηριακής αναβάθμισης και επανέκθεσης των συλλογών του, με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας στεγάζεται σε ένα διατηρητέο ​​συγκρότημα της πόλης του Άργους, που έχει μείνει γνωστό ως «Στρατώνες Καποδίστρια». Ο Κύριος στόχος του μουσείου ήταν η παρουσίαση αντιπροσωπευτικών πτυχών της βυζαντινής Αργολίδας μέσα από άγνωστα στα κοινά εκθέματα, καθώς και η δημιουργία μιας εστίας πολιτισμού στο Άργος και την ευρύτερη περιοχή της Αργολίδας, που θα παρέχει υπηρεσίες υψηλής ποιότητας στους πολίτες και τους πολίτες του.

The Ancient Theatre of Argos was established in the Hellenistic period (c. 300–250 BCE) and is among the largest theatres in the Greek world, with a capacity of approximately 20,000 spectators. The cavea and orchestra are largely rock-cut and organized by diazomata, stairways, and kerkides, with proedria reserved for dignitaries. The circular orchestra was equipped with a drainage system and accessed via the parodoi.

The skene complex included the proskenion, skene, and associated auxiliary spaces, incorporating subterranean passages for stage use. In the Roman period, the theatre was extensively remodelled, including the construction of a monumental scaenae frons, an enlarged stage (logeion), and additional entrances and decorative features. Later adaptations for arena-type spectacles led to further modifications, such as partial enclosure of the orchestra and installation of a water basin.

The monument ceased to function in the 5th–6th century CE and remained partially visible until modern archaeological excavations revealed its structure.

Argos' Thermes belong in the public bath complexes of monumental scale of the Roman times that constituted a place of meeting, socializing, exercise and recreation of the citizens. Their luxury is testified by the elaborate mosaics and the marmor floors but mainly by the great number of statues that had been set up in the rooms’ niches and they depicted gods and heroes.

Στα βόρεια του αρχαίου θεάτρου υπάρχει ένα εντυπωσιακό άνδηρο, διαστάσεων 35Χ21 μ., που έχει λαξευτεί στο βράχο της Λάρισας. Προς την πλευρά της πόλης οριοθετείται από ισχυρό πολυγωνικό ανάλημμα με κεντρική κλίμακα. Στα ενεπίγραφα ανάγλυφα που κοσμούν το ανάλημμα εικονίζονται οι Επιτελίδες, χθόνιες θεότητες που σχετίζονται με την απονομή δικαιοσύνης (τιμωρία εγκληματικών πράξεων). Η σύνδεση τους με τη λατρεία των Σεμνών Θεών στον αθηναϊκό Άρειο Πάγο, οδήγησε τους μελετητές να αναγνωρίσουν στο χώρο αυτό το Κριτήριο.

Στην πεδινή έκταση στα ανατολικά του λόφου της Λάρισας ιδρύθηκε η Αγορά, το κέντρο της δημόσιας ζωής της πόλης του Άργους. Ο περιηγητής Παυσανίας που επισκέφθηκε την πόλη το 2 ο αιώνα μ.Χ. περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τα μνημεία και τα δημόσια κτήρια που κοσμούσαν το χώρο αυτό. Ένα τμήμα της αρχαίας Αγοράς ήρθε στο φως κατά τις ανασκαφές που διενεργεί η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή από το 1952 και οι συνεχείς συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε συνεργασία με τη Δ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχών του Υπουργείου Πολιτισμού.

Ο λόφος του Προφήτη Ηλία, η λεγόμενη Ασπίς, κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη της Νεολιθικής εποχής (3.500 π.Χ.).

Στη δυτική πλαγιά του λόφου της Ασπίδας ιδρύθηκαν κατά τους ιστορικούς χρόνους, σε τέσσερα διαδοχικά άνδηρα, τα ιερά του Απόλλωνος Δειραδιώτου ή Πυθίου και της Αθηνάς Οξυδερκούς. Η αρχική χρήση του χώρου ανάγεται στον 8ο αιώνα π.Χ., οι βασικές διαμορφώσεις όμως έγιναν στους αρχαϊκούς, κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους (6ος έως 3ος αι. π.Χ.)

Η ιστορία των οχυρώσεων στο λόφο της Λάρισας ξεκινά από τους προϊστορικούς χρόνους και φτάνει έως και την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821. Ακολουθώντας τη μακραίωνη ιστορία της πόλης του Άργους, από την Προϊστορική Εποχή, αποτελούσε ανέκαθεν οχυρό παρατηρητήριο και ύστατη γραμμή άμυνας της.

Το προϊστορικό σπήλαιο στο Κεφαλάρι Άργους αποτελεί αρχαιολογική θέση με χρήση που ανάγεται κυρίως στη Νεολιθική περίοδο και ενδεχομένως συνεχίζεται κατά την Εποχή του Χαλκού. Η θέση του, κοντά σε φυσική πηγή, ευνόησε τη διαχρονική χρήση του ως χώρου εγκατάστασης και πιθανής λατρευτικής δραστηριότητας.

Το σπήλαιο εντάσσεται στο ευρύτερο δίκτυο προϊστορικών θέσεων της Αργολίδας και μαρτυρεί τη σημασία των φυσικών σπηλαίων στην οργάνωση της πρώιμης κατοίκησης και λατρείας στην περιοχή.

Το μνημείο του Ελληνικού στην Αργολίδα, γνωστό ως «πυραμίδα του Ελληνικού», αποτελεί λιθόκτιστη κατασκευή της οποίας η χρονολόγηση και η λειτουργία παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Η επικρατέστερη άποψη τοποθετεί την ανέγερσή του στην Κλασική περίοδο, πιθανότατα στον 4ο αιώνα π.Χ.

Στη βιβλιογραφία έχει προταθεί κυρίως η ερμηνεία του ως οχυρωματικού ή φυλακίου ελέγχου των οδικών αξόνων της περιοχής, χωρίς ωστόσο να υπάρχει πλήρης επιστημονική ομοφωνία ως προς τη λειτουργία του.

The settlement of Lerna on the west side of the gulf of Argolida, in the modern village of Myloi, is one of the most important Prehistoric sites in Greece. It was in use for 5000 years from the Neolithic to the Mycenean period (6th – 1st millennium BC).

The castle is located at the southern limit of the Argolid plain near the sea, on the hill of Pontinos. It has visual contact with Larissa Castle (Argos) and Acronauplia. It controls the Argolid plain and the south entrance of the Gulf of Argos. The castle is located behind the village of Myloi (previously known as Kiveri). Today's settlement of Kiveri is located a few km to the south.

The castle consists of the acropolis and outer ward enclosure: in total an area of ​​approximately an hectare is involved, with a circumference of 440 meters. The layout of the fortification is carefully done and its construction conscientious.

.

The tower is between Myloi and Kiveri, south of the Kiveri fortress, on a low hill. The oral tradition relates that the tower belonged to a princess who lived there in the old days. She was so beautiful, that in order not to be seen when she went to the sea, an underground passage was built from the coast up to the tower.